• Facebook Black Square
  • Pinterest - Black Circle
  • Instagram Black Square

Een socialer, liever en kleurrijker Nederland door het geven van een bloemetje aan vreemde: ontmoet - geef - ontdek.

Bloemen voor Emily

Het is na al die jaren een beetje een verslaving geworden. Bij elk bloemetje wat mijn pad kruist, krijg ik het idee om meteen een bosje te kopen en deze aan iemand, die ik niet ken, weg te geven. Eén keer liep ik een bloemenstal voorbij – dat was in India – en nog steeds denk ik, wie zou ik ontmoet hebben als ik wél een bloemetje gekocht zou hebben?

Laatst was ik met vriendlief een dagje in Luxemburg. Het was een heerlijke zonnige dag en tot mijn verbazing zag ik veel mensen op straat met een bloemetje rond lopen. Als een hongerig bloemenmeisje hield ik mijn ogen extra goed open en ik bereidde mijn vriend al op een weg-geef-moment voor. Op een gegeven moment belandden we op een markt en daar zag ik waar ik stiekem in mijn hoofd naar op zoek was. Tulpjes, roosjes, chrysanten en nog veel meer. De marktkoopman en vrouw waren hun spullen al aan het opruimen, maar gelukkig was ik nog net op tijd. Ik besloot een klein bosje oranje tulpjes mee te nemen. Zo kon ik meteen een echt ‘Nederlands’ presentje aan iemand geven.

We liepen een tijdje met onze bos door de stad. Ik kende deze stad helemaal niet en had ook geen idee waar ik ze kon geven. Ik besloot maar gewoon verder te lopen en te luisteren naar mijn gevoel aan wie ik de bloemetjes uiteindelijk zou geven. Toen we op een gegeven moment bij een mooie uitkijkpost waren, zag ik vanuit mijn ooghoek een Aziatisch stelletje. Ik besloot om het meisje aan te spreken.

“Wil je dit bloemetje hebben?” vroeg ik haar en liet daarna iets te lang een stilte vallen. Normaal leg ik mijn verhaal altijd in één keer uit, zodat mensen meteen kunnen plaatsen waarom ik een bloemetje geef. Doordat ik iets te lang een stilte liet vallen zei ze eerst “Nee, nee, ik hoef geen bloemetje” en ze keek me een beetje verschrikt aan. Oh nee dacht ik, nu lijk ik een vervelend persoon die haar iets probeert aan te smeren. Ik besloot om toch even kort uit te leggen waarom ik haar een bloemetje gaf en na een paar vragen van Emily’s kant viel het kwartje. “Oh so actually I’m lucky that you picked me!?” vroeg ze zich hard op af.

Na nog een leuk gesprekje te hebben gehad kwam ik erachter dat ze in China woont en in Singapore studeert. Ze was net als ons even een dagje in Luxemburg en Parijs was voor nu even haar thuisbasis omdat ze een rondreis aan het maken was. We namen afscheid van elkaar en van elkaars vriendjes en we vervolgde ieder weer ons eigen weg.

“Denk jij nooit wat heb ik toch een raar vriendinnetje” vroeg ik aan Koen (aka vriendlief) toen wij weer verder liepen. “Nee nooit raar, maar soms is het wel een beetje awkward..”. Misschien heeft hij daar wel gelijk in. Soms is het een beetje ongemakkelijk, maar misschien is dat wel het spannende element in dit concept. “maar bovenal vind ik je vooral een toppertje en ben ik zo ontzettend trots op je dat je dit doet en je hart volgt” vervolgde hij zijn antwoord.

Liefs,

Anne

Wil jij meer van deze bloemenverhalen lezen?

Volg ons dan op Facebook en Instagram!