• Facebook Black Square
  • Pinterest - Black Circle
  • Instagram Black Square

Een socialer, liever en kleurrijker Nederland door het geven van een bloemetje aan vreemde: ontmoet - geef - ontdek.

Bloemen voor Yvonne en Marlies

Soms heb je van die dagen dat er niet zoveel uit je handen komt. Je kent het vast wel: dingen die over het algemeen een kleine moeite zijn lijken ineens (te)veel energie te kosten en je stelt ze steeds verder uit, wachtend op een moment dat het wél uitkomt. Zo zat ik er vorige week ook bij. Ik had al een tijdje het idee in mijn hoofd om een bloementje te geven, maar ik had er nog geen gehoor aan gegeven. Normaal gesproken plan ik altijd wanneer ik een bloementje ga geven. Ik bedenk vaak van te voren naar welke plek ik toe wil gaan en waar ik bloemen ga kopen. In mijn hoofd is dat dan het meest geschikte moment. Dit keer kwam dat ‘geschikte’ moment niet en schoof ik het net als zoveel andere dingen die ik wilde doen voor me uit. Tijdens zulke dagen kies ik er het liefst voor om me een beetje terug te trekken, ik spreek wat minder af met mensen en ik wacht tot het weer over is. Daar is in principe niks mis mee, maar echt helpend is het ook niet. Ik kreeg ooit van iemand de tip om mezelf te dwingen weer in beweging te komen, naar buiten gaan, dingen doen; al zijn het maar kleine dingen. Toen ik in de supermarkt in de rij stond te wachten schoot ineens de tip die ik net noemde door mijn hoofd. Ik keek naar de bloemen en pakte zonder er al teveel bij na te denken een bosje roze rozen. “Ik ga het gewoon nu doen, het maakt niet uit aan wie en waar” dacht ik. Daar ging ik dan, geheel zonder voorbedacht plan op pad om een bloementje te geven. Ik had ook nog eens heel weinig tijd, maar dat maakte me ook even niets uit. Ik ging met de trein naar huis en op Leiden Centraal zag ik twee vrouwen. “Staan jullie op de trein te wachten?” vroeg ik. Dit bleek zo te zijn en ik bood het bosje bloemen aan. Een beetje verbaasd werd ik door Yvonne en Marlies aangekeken. Ik vertelde over Bloemen Voor. “Wat een leuk idee!” reageerde ze enthousiast. “Die ga ik thuis meteen in een mooie vaas zetten!”. Yvonne had haar dochter Marlies geholpen in haar winkel op de Haarlemmerstraat. Het bleek één van mijn favoriete winkels te zijn, waar je hele leuke duurzame cadeaus kunt kopen. Nadat ik een foto van ze had gemaakt ging ik snel weer verder om mijn eigen trein te halen.

Ik was blij dat ik de beslissing had gemaakt om het gewoon te doen. Hierdoor heb ik niet alleen onbekende mensen blij gemaakt met bloemen, maar is mijn eigen energie ook weer gaan stromen.

Liefs,

Evelien