• Facebook Black Square
  • Pinterest - Black Circle
  • Instagram Black Square

Een socialer, liever en kleurrijker Nederland door het geven van een bloemetje aan vreemde: ontmoet - geef - ontdek.

Bloemen voor mijn onbekende buurmeisje

Weet jij wie er naast je woont? Herken jij jouw buurman als hij op straat loopt? Weet je hoe je buurvrouw heet? Of wat je buren bezighoudt in het leven? Volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek zou één op de vier mensen zijn of haar buren niet of nauwelijks kennen. Hoewel “kennen” voor iedereen iets anders betekent, gaat het in alle gevallen om sociaal contact. De Van Dale spreekt zelfs over vertrouwd zijn met iemand. Met Bloemen Voor als “excuus” besloot ik kennis te maken met de nieuwkomers in mijn wijk, omdat een socialer, liever en kleurrijker Nederland dichtbij huis begint.

Van de veertien buren die er op de verdieping van mijn flat wonen, ken ik meer dan de helft van naam en gezicht. Niet alleen een overblijfsel van het feit dat ik mijn buren uitnodigde voor mijn housewarming, ook de gezamenlijke whatsapp-groep helpt daarbij. Daarnaast speel ik met aantal buren één keer in de zoveel tijd bordspelletjes, gaan we soms op “verdiepingsuitje” en spreek ik anderen als we samen in de lift staan. Ik behoor tot de bijna veertig procent van de Nederlanders die tevreden is over het sociale contact dat ze hebben met hun buren. Ik weet dat er altijd iemand in de buurt is om te helpen. Of ik nu een boor nodig heb of door ziekte niet naar de supermarkt kan. Zo stond laatst mijn Syrische buurman spontaan met een bordje eten op de stoep omdat hij had gehoord dat ik ziek was. “Toen ik thuiskwam uit de sportschool heb ik dit voor mijzelf gemaakt en een beetje extra voor jou”, zei hij terwijl hij mij een bord radijsjes, bietjes en gevulde taco’s aangaf. “Zo doen we dat in Syrië.”

Toch ken ik ook een deel van mijn buren niet. Zo heb ik mijn directe buurmeisje in vier jaar tijd pas één keer gezien, namelijk toen de postbode mijn pakketje bij haar had afgeleverd. En ook een aantal buren die onlangs op onze verdieping zijn komen wonen, zijn nog onbekenden voor mij. Zo onbekend, dat we met de “oude buren” weleens speculeren of ze er daadwerkelijk wonen. Toen een vriendin mij vertelde dat er een nieuw bloemenwinkeltje in mijn wijk was geopend, vond ik dat een aanleiding om twee deuren verderop aan te bellen met een Bloemenvoor-bosje. Ik vond het een mooie gedachte om een bloemetje van een nieuwkomer in de wijk (de bloemist) te geven aan een andere nieuwkomer in mijn wijk (mijn buurmeisje). Tegelijkertijd ook wel passend bij de gedachte van een socialere en lievere wereld, want begint die niet gewoon in je eigen wijk?

Twee keer bel ik aan bij mijn buurmeisje met het boeketje dat bloemist Carolien van Rood & Bloem heeft gemaakt. Tot twee keer toe gaat de deur niet open. Lichtelijk teleurgesteld besluit ik een kaart te schrijven: “hallo nieuwe buur, welkom in onze flat. Gisteren was ik bij een andere nieuwkomer in de wijk: een bloemenwinkeltje dat sinds kort in onze buurt zit. Ik kocht daar bloemen. Elke keer als ik een bos bloemen en een extra bosje. Elke keer als ik bloemen voor mijzelf koop dan kook ik namelijk ook een bosje bloemen voor een onbekende ander. Om de wereld op die manier wat liever, socialer en kleurrijker te maken. Ik bedacht mij dat het misschien leuk was om bloemen van een nieuwkomer aan een andere nieuwkomer te geven. Je bent niet thuis. Daarom op deze manier: welkom op onze verdieping en geniet van de bloemen.”

“De bloemen hingen vanochtend nog aan de deur. Droogbloemen?”, schreef één buurmeisje drie dagen later in onze Whatsapp-groep. “Het is nog steeds leuk als ze het nu ziet”, reageerde één van de buurmannen daarop. “Ziet er inderdaad uit als een leuke binnenkomer”, schreef een ander. Een week lang keek ik elke keer als ik thuiskwam verwachtingsvol naar haar voordeur. Waren mijn bloemen inmiddels ontdekt of klopten onze grappen dat er niemand woonde toch?

Uiteindelijk heeft het een week geduurd voordat mijn bloemen en kaartje zijn gevonden. Tot contact met mijn buurmeisje heeft het jammer genoeg – een maand later – niet geleid. Maar als er weer een nieuwe bewoner op onze verdieping komt wonen, dan koop ik gewoon weer een bloemetje. Zo makkelijk geef ik de socialere wereld niet op. Hoewel ik dan misschien wel voor een cactus of vetplant kies omdat die wat langer overleeft als iemand niet thuis is.

Liefs,

Annelies

Volg ons ook op Facebook en Instagram