• Facebook Black Square
  • Pinterest - Black Circle
  • Instagram Black Square

Een socialer, liever en kleurrijker Nederland door het geven van een bloemetje aan vreemde: ontmoet - geef - ontdek.

Bloemen voor Sun Yin

China. Als klein meisje wilde ik een tijd lang niets liever dan dit land ontdekken. Het begon toen mijn tante - die altijd verre reizen maakte - op een dag terug kwam met een tas vol prachtige cadeautjes en verhalen over het land. Een 'Chinese slaapkamer' volgde inclusief de Chinese houten kalender die volgens mij zo'n beetje half Nederland kreeg bij de lokale Chinees.. Na een aantal jaar vervaagde de fascinatie. Vriendlief was al eens eerder in China geweest en hij was daarentegen nog steeds geboeid door het land. Een paar keer was het land al geopperd wanneer we vakanties aan het plannen waren, maar het kwam d'r nooit van. Tot nu. Hoewel het me vroeger fantastisch leek, was ik nu wat sceptischer. Ik had wat vooroordelen over het land: de mensen zijn minder vriendelijk, onbeschoft, vies en door de taalbarriere was ik bang dat contact moeilijk was. Sommige dingen kloppen. Zo vind ik het hier niet altijd smakelijk. Mensen boeren, spugen en smakken wat af, maar ze zijn vaak wel erg vriendelijk. Het feit dat vriendlief Chinees met de bevolking (probeert) te spreken helpt daarbij denk ik ook. Wanneer ik een beetje gewend ben aan China besluit ik om weer een bloemetje te geven. Op dat moment zijn we in Shanghai. We passeren heel wat bloemenstalletjes en ik besluit een paars boeketje te kopen. Na het kopen van de bloemen vervolgen we onze weg naar het treinstation om daar een treinkaartje voor onze volgende bestemming te kopen. Ik besloot dat het treinloket een leuke weg-geef-locatie was en m'n bloemen daar af te geven. Sun Yin stond achter het loket en ik gaf de bloemen aan haar. Ze kwam meteen achter haar glazen hokje vandaan om naar mij toe te komen. Ze sprak een beetje Engels, maar begreep meteen dat de bloemen voor haar waren. "Me. Verry happy. Love flowers" reageerde ze nadat ik de bloemen aan haar gaf.

Na het geven van de bloemen wilde Sun Yin en ik graag contact houden, maar door de vele internetblokkades van de Chinese overheid was het nog niet zo gemakkelijk. Sun Yin: Do you have QQ? Ik: No, we have Facebook. Do you have? Sun Yin: No. Chinese no Facebook. Do you have weibo? Ik: No, we dont have. I guess you don't have Instagram? Sun Yin: No Chinese goverment blocked Instagram. Maybe I can give my number? Ik: Good idea! Do you have Whatsapp? Sun Yin: No we have WeChat.. Dat wordt ouderwets e-mailen. Het is grappig om te merken dat de mensen hier op reis veel vaker contact willen houden. Van alle mensen aan wie ik bloemen op reis heb gegeven, heb ik de meerderheid als vriend op Facebook. In Nederland is dat veel minder. Wellicht dat het feit dat ik Westers ben ook een dingetje is.. Ik blijf het super leuk vinden om die verschillen te ontdekken. Nog heel even kan ik op ontdekking blijven. Het einde van mijn reis komt langzaam aan in zicht, dus ik blijf de Aziatische bloemenmomentjes ontdekken nu het nog kan.

Liefs,

Anne

Volg ons ook op Facebook en Instagram!