• Facebook Black Square
  • Pinterest - Black Circle
  • Instagram Black Square

Een socialer, liever en kleurrijker Nederland door het geven van een bloemetje aan vreemde: ontmoet - geef - ontdek.

Bloemen voor Hongi

Zoals jullie waarschijnlijk al hebben gemerkt, ben ik laaiend enthousiast over Zuid-Korea. Het is een creatief land met veel kunst, lieve mensen, bruisende steden en daarbij hebben ze ook nog eens mooie natuur. Gelukkig hebben ze ook in dit land weer bloemetjes en zo ging ik voor mijn tweede bosje bloemen op pad in de tweede grootste stad van Zuid-Korea: Busan.

Ook hier waren weer net als in Seoul veel lieve bloemenwinkeltjes met schattige boeketjes. Tijdens mijn vorige bloemenontmoeting was ik specifiek op zoek naar een bosje van de markt, omdat de bosjes hier behoorlijk wat kosten. Inmiddels was ik zo verliefd geworden op het land dat de prijs me ondertussen weinig uitmaakte;)

Ik ging met mijn bloemetje en vriendje richting ‘colourful city’ waar alle huisjes gekleurd zijn. In dit gekleurde stadje zaten ook veel galerieën en er was ontzettend veel straatkunst te vinden. Ik hou d’r van en het maakt me elke keer ontzettend vrolijk. Zelfs de regen kon het niet verpesten.

Terwijl we bij de informatiebalie stonden, kreeg ik meteen een compliment van de dame achter de balie. “Ah wat een prachtige bloemen”. Mijn eerste indruk was meteen dat ik de bloemen aan haar wilde geven. Terwijl ik het dacht zag ik alleen vanuit mijn ooghoek de rij achter ons wat me er van weerhield. Ik vind het altijd fijn om de tijd te nemen voor het geven van een bloemetje en ik wist dat ik anders de hele rij op zou houden. Denkend aan de mensen achter mij, sleepte ik de bloemen dus toch nog even met mij mee verder het dorp in.

Ik liep een tijdje rond, want er waren veel toeristen en ik vond het wel tof om de bloemen aan een Koreaans iemand te geven. Op een gegeven moment liepen we langs een winkeltje waar niemand binnen was en waar een meisje achter de balie druk met haar mobiel bezig was. Ik liep op haar af en kwam al snel tot de conclusie dat ze zo goed als geen Engels sprak. Geleerd van mijn eerdere bloemenervaringen in het buitenland stopte ik de bloemen dus vol zelfvertrouwen in haar handen.

De ogen van het meisje, Hongji, werden wat groter en ze zei “Why?”. Ik vroeg haar om de vertaalapp te openen (iedere Koreaan heeft deze op zijn mobiel) en typte zin voor zin kort het verhaal van Bloemen Voor. Niet te uitgebreid, maar de basis zodat Hongji in ieder geval een idee had waarom ze de bloemetjes kreeg. Elke keer als we samen een zin hadden ontrafeld werd de lach steeds groter en kwamen de Ah’s en de Oh’s en uit haar mond rollen. “Thank you. That’s really nice” antwoordde Hongji nadat ik haar mobiel weer aan haar terug gaf. We namen afscheid en gingen ieder weer onze eigen weg.

En waar we bij binnenkomst naar haar mobiel staarde, staarde ze terwijl we de winkel verlieten naar haar nieuwe bos bloemen.

Liefs,

Anne