• Facebook Black Square
  • Pinterest - Black Circle
  • Instagram Black Square

Een socialer, liever en kleurrijker Nederland door het geven van een bloemetje aan vreemde: ontmoet - geef - ontdek.

Bloemen voor Linda

Terwijl ik dit schrijf nip ik aan mijn lievelingsthee (Jasmijn) en zjoef ik met de trein langs de rijstvelden. Vriendlief ligt een paar bankjes achter me voor Pampus en hoewel ik 30 uur niet heb geslapen (aangezien we midden in de nacht een vulkaan gingen beklimmen) kan ik de slaap niet vatten. We hebben voor de luxeste treincoupé gekozen dus daar ligt het niet aan. Ik ben gewoon te onrustig en alle mooie avonturen spoken door mijn hoofd. Een gelukskriebel overvalt me. Dat reizigersgevoel waar ik zo blij van word. En besef dat het geen vakantie is, maar een mooie reis waar ik de komende maanden nog mag van genieten. Dat gevoel is veel lekkerder dan slapen en ik merk dat ik het zo lang mogelijk vast wil houden. Een van de mooie avonturen die door mijn hoofd spoken zijn mijn bloemenontmoetingen. Heel anders dan in Nederland en daarom voelt 'Bloemen Voor'voor mij weer een beetje nieuw. Na alle leuke ontmoetingen met Selina, Kadeh en Luluh spookt ook de ontmoeting met Linda door mijn hoofd. Alleen het bosje voor haar uitzoeken was al een feestje. Ik wilde eigenlijk een luxer bosje hebben, maar om me heen zag ik iedereen alleen een paar stelen bloemen pakken. Toen ik vroeg naar een boeket kreeg ik een soort menukaart van de verkoopster. Een groot boek vol met boeketten. Ik koos d'r een uit en de lieve verkoopster ging meteen aan de slag. Toen ik vertelde dat ik uit Nederland kom, zei ze dat deze bloemen niet uit Nederland komen, maar lokaal worden gekweekt. "Jullie hebben de tulp he? Die hebben wij niet" vertelde ze. "Maar genoeg mooie andere bloemen."

De verkoopster was super lief en nam alle tijd voor me. Volgens mij heb ik wel een half uur daar rond gehangen. Samen roosjes uitzoeken, luxe verpakken, wat over Bloemen Voor vertellen en een aantal foto's en video's verder vertrokken vriendlief en ik met de scooter richting een theeplantage wat noordelijker in Java. Onderweg zou ik m'n bloemen ergens afgeven. Pas een paar kilometer voor de theeplantage (1,5 uur verder) zagen we een wat rustiger dorpje waar ik m'n bloemen weg kon geven.

Ik zag een wat jonger meisje, een volwassen vrouw en twee kleine kindjes staan en besloot om de bloemen aan hen te geven. "No no English" gebaarde ze hevig en ze lachte wat verlegen. Ik probeerde met mijn ini mini basiskennis Indonesch wat uit te leggen, maar ook dat ging wat moeizaam. Ik was niet echt voorbereid en kende het woordje 'cadeautje' niet. Op dit soort momenten baal ik van mijn chaotische persoonlijkheid;) Na een aantal minuten gebarentaal, de buren d'r bij geroepen te hebben en de woordenlijst van onze reisgids te hebben gecheckt besloot ik om het bosje maar gewoon zelfverzekerd in haar handen te duwen met een gebaar naar haar versterkt met de woorden 'voor jou'. Ze leek het te snappen en vroeg 'for me'? Ik knipte hevig en Linda kreeg een grote glimlach.

Lichtelijk verbaasd en met een lach namen we afscheid van elkaar. Wat een heerlijke onderbreking van onze scooterreis. Op naar de volgende avonturen. Veel liefs, Anne