• Facebook Black Square
  • Pinterest - Black Circle
  • Instagram Black Square

Een socialer, liever en kleurrijker Nederland door het geven van een bloemetje aan vreemde: ontmoet - geef - ontdek.

Bloemen voor een mevrouw in het ziekenhuis

Volgens mij vindt het merendeel van mijn vrienden het ziekenhuis geen prettige omgeving. Hoewel het een plaats is waar mensen beter worden gemaakt en kindjes worden geboren, zetten mijn vrienden liever geen stap binnen. Misschien is het de typische “ziekenhuislucht” of heeft het te maken met het feit dat je in een ziekenhuis geconfronteerd wordt met de kwetsbaarheid van je bestaan. Iets waar je liever niet over nadenkt als je jong bent. Toch ontkwam ik daar het afgelopen jaar niet aan. Ik was vaker in het ziekenhuis dan ik wilde. Toen ik er weer moest zijn voor een controle, besloot ik iemand te verrassen met een bos bloemen. Omdat ik in het ziekenhuis zo vaak in mijn eigen bubbel rondloop, wilde ik via een bosje bloemen even aandacht hebben voor een ander. Want aandacht hebben voor elkaar is – wat mij betreft - een manier om de wereld socialer te maken.

Het is vrijdagmiddag. Na een aantal minder zomerse dagen, is de zon doorgebroken. Als ik mijn fiets bij het ziekenhuis parkeer, zitten er dan ook mensen buiten. Een vrouw met een infuus in haar arm zit met haar dochter en kleindochter te kletsen, een man met een ziekenhuisbandje om zijn pols eet een boterham en verderop rookt iemand een sigaret. Eerder zag ik al eens hoe op dit soort dagen verpleegkundigen een ziekenhuisbed naar buiten duwden, zodat iemand de zon op zijn gezicht kon voelen. Ook ik besluit nog even buiten te zitten voorafgaand aan mijn controleafspraak. Daarbij hoop ik hier iemand tegen te komen aan wie ik de mooie bos bloemen kan geven die ik bij mij heb.

Als ik aan de praat raak met de man met het ziekenhuisbandje om zijn pols, vraag ik of ik hem blij kan maken met de bloemen. “Zijn dat lelies?”, vraagt hij terwijl hij naar mijn boeket wijst. Naast lichtroze anjers, roze germini’s (het zusje van de gerbera) en blauw ridderspoor zitten er inderdaad twee lelies in het boeket dat ik vasthoud. “Ja”, antwoord ik bevestigend. “Het is een prachtig boeket”, zegt hij daarop, “maar lelies doen mij altijd denken aan begrafenissen. De volgende keer dat je in een uitvaartcentrum bent moet je er maar op letten, het ruikt daar altijd naar lelies.” Zouden meer mensen die associatie hebben als ze mijn boeket zien, vraag ik mij meteen af? Ik vond het zelf zo’n mooie bos bloemen. De teleurstelling moet zichtbaar zijn geweest, want de man zegt plotseling: “ik weet zeker dat je iemand anders heel blij maakt met deze bos”.

Toch duurt het tot na mijn controleafspraak tot ik iemand vind aan wie ik de bloemen kan geven. Het is niet druk in het ziekenhuis tijdens de zomervakantie en mensen maken weinig oogcontact met elkaar. Niet verwonderlijk wellicht, omdat iedereen bezig is met zijn of haar eigen zorgen. Maar als ik naar buiten loop na mijn afspraak zie ik iemand van wie ik meteen denk: haar wil ik de bloemen geven. Bij de stoeprand zit een vrouw bovenop haar rollator. Ze is schat ik een jaar of tachtig en tuurt geconcentreerd naar het sudokuboekje in haar hand. Af en toe krabbelt ze wat in het schriftje. Het tafereeltje bezorgt een glimlach op mijn gezicht. “Kan ik u blij maken met deze bos bloemen?”, vraag ik haar als ik naast haar sta. “Wil je die zelf dan niet hebben meisje?”, reageert ze verbaasd als ze opkijkt van haar spelletje. Snel leg ik haar het concept van Bloemen Voor uit en dat ik vandaag iemand bij het ziekenhuis wil verrassen, omdat aandacht voor elkaar hebben voor mij een manier is om de wereld socialer te maken. “Dat klopt”, zegt de vrouw terwijl ze knikt ter bevestiging, “ik heb een heel traject momenteel met mijn heup.”

De vrouw heeft de woorden nog niet uitgesproken of haar taxi komt aanrijden. “Gaat dat zo?”, vraag ik haar terwijl ik de bloemen aan haar geef, “of zal ik ze even voor u in de taxi leggen”. “Het gaat”, zegt ze glimlachend. Terwijl de taxichauffeur haar helpt instappen en ik naar mijn fiets loop, hoor ik hoe de vrouw tegen de taxichauffeur zegt: “ik krijg net gewoon een bos bloemen cadeau”.

Liefs,

Annelies

Wij vinden jou leuk! Jij ons ook?

Volg ons dan op Facebook en Instagram!