• Facebook Black Square
  • Pinterest - Black Circle
  • Instagram Black Square

Een socialer, liever en kleurrijker Nederland door het geven van een bloemetje aan vreemde: ontmoet - geef - ontdek.

Bloemen voor Kadeh, Era & Agus

Bloemen voor Kadeh, Era, Agus Zon. Zee. Strand. Rendang. Spiritualiteit. Lieve mensen. Dolfijnen. Scooteren over het eiland. Chillen. Eat, pray & love en een goede vibe. Dat zijn de eerste woorden die mij te binnen schieten wanneer ik aan Bali denk. De locatie waar ik voor de tweede keer een bloemetje gaf tijdens mijn reis. Ik was al een tijdje op Bali (heerlijk eiland, maar dat terzijde) toen ik het eerste bloemenstalletje zag. "Kijk een bloemenstal!" riep m'n vriend uit terwijl we aan het scooteren waren. Hij is een grote Bloemen Voor fan en zijn 'bloemensprieten' zijn stiekem net zo goed ontwikkeld als de mijne bleek maar weer. Ik was verbaasd om hier bloemen aan te treffen, want het was een wat kleiner dorpje ten oosten van Ubud, het spirituele hart van Bali.

Koen stopte meteen de scooter (zonder dat ik had gezegd bloemen te willen kopen en geven, het is een soort vanzelfsprekendheid geworden) en ik dook het stalletje in. Ik had niet heel veel keuze, aangezien ze alleen vier emmers chrysanten hadden, maar dat mocht de pret niet drukken. Ik maakte zelf mijn eigen bosje met zachtroze, oranje en wit. Ik was een ware attractie in het stalletje en volgens mij vroeg iedereen zich af waarom ik bloemen kocht..

In de bloemenstal stonden een aantal jonge meisjes die allemaal één steel chrysanten en een roos voor zichzelf kochten. Ook zag ik een jongen één rode roos voor een meisje kopen. Ik keek ernaar en realiseerde me dat de taal van de liefde overal hetzelfde is;) Enfin, met mijn bosje chyransanten liep ik een beetje onwenning rond. Bijna niemand in het dorpje sprak Engels en ik spreek naast bedankt (sukseme) geen woord Balinees. Ik merkte dat ik een beetje bang was om mijn verhaal niet uit te kunnen leggen, maar zette toch door. In een klein eettentje zag ik een vrouw met twee kinderen. "Do you speak English"? "No" Ik duwde de bos bloemen in haar hand en zei daarbij "Gift. For You." Ze begon breeduit te lachen en zei iets in het Balinees tegen haar dochter. Zij sloeg vervolgens een klein gilletje uit en stormde op de bloemen af. "Thank you. Thank you" Tot een gesprek kwamen we door de taalbarrière niet, maar ik zag aan alles in de non verbale communicatie dat ze d'r allemaal blij mee waren.

Een ander dingetje wat ik bijzonder vond, was dat er zonder enig wantrouwen werd gereageerd. De bloemen werden meteen met een brede lach aangenomen, zonder dat ze wist waarom ze de bloemen überhaupt kreeg. In Nederland moet ik mensen regelmatig op het hart drukken dat het oke is. Dat mijn bloemetje een teken van liefde is en dat er echt niets achter zit. Misschien was ik daarom ook wel een beetje bang hoe mijn bloemetje zou vallen zonder dat ik het uit kon leggen. Gelukkig viel dat alles mee en raak ik door deze ontmoeting alleen maar nieuwsgieriger naar de volgende. Liefs, Anne

Wij vinden jou leuk! Jij ons ook?

Volg ons dan op Facebook en Instagram