• Facebook Black Square
  • Pinterest - Black Circle
  • Instagram Black Square

Een socialer, liever en kleurrijker Nederland door het geven van een bloemetje aan vreemde: ontmoet - geef - ontdek.

Bloemen voor Selina

Zondag 3 juli was het dan zover. Ik vertrok samen met m'n boy naar Azië. Klaar om 6 maanden te chillen, te eten, nieuwe culturen te ontdekken, nieuwe mensen te ontmoeten en het avontuur aan te gaan. Het hele reisavontuur is behoorlijk spontaan en impulsief tot stand gekomen, waardoor we het op de dag van vertrek nog niet helemaal besefte... Na een geluk bij ongeluksmoment op Schiphol (onze vlucht had 12 uur vertraging, maar we konden gelukkig worden overgezet naar een chillere vlucht) kwamen we een dag eerder aan in Kuala Lumpur, waar we onze reis zouden aftrappen. Een shopwhalla waar je heerlijk kan eten. Zoals ik al eerder aankondigde op Facebook, wil ik mijn bloemenmomenten graag voortzetten deze reis. Ik vind het namelijk te leuk om een half jaar niet te doen en ben tegelijkertijd ook best nieuwsgierig hoe mensen in het buitenland reageren. Op onze eerste avond in Kuala Lumpur maakte m'n bloemenhart al meteen een sprongetje. We belandden namelijk al vrij snel in een straat waar wel vijf bloemenkramen stonden. Op dat moment kocht ik nog even niets, omdat ik nog behoorlijk moe was van onze reis, maar onthield de straat natuurlijk wel. Een paar dagen later (en met meer energie) kocht ik m'n eerste bloemetje op reis. Ik had de keuze uit vele boeketten: van knuffelboeketen tot simpele bosjes gehulsd in kranten. Aangezien een wat mooier boeketje maar 4 euro was besloot ik om daar voor te gaan.

Koen en ik moesten nog ontbijten en dus nam ik m'n bloemetje mee naar één van de vele eetkraampjes. Even gierde de kriebels door m'n buik en leek het alsof ik weer voor de eerste keer bloemen gaf. Wat natuurlijk ook een beetje zo was. Amsterdam-Oost is inmiddels een veilige basis geworden om bloemen te geven, maar wat zouden ze er hier van vinden? Ik zag Selina bij een eetkraam staan en vertelde mijn verhaal aan haar. Toen ik bij het gedeelte was waar ik vertelde dat ik al bijna 3 jaar bloemen aan vreemden geef, kreeg ze een grote glimlach op haar gezicht en bleef ze naar de bloemen kijken. Toen ik mijn verhaal afrondde met de vraag 'wil je ze hebben?' veranderde haar glimlach en keek ze met open mond aan. 'Zijn deze serieus voor mij' vroeg ze vol ongeloof. Ik verzekerde haar dat deze écht voor haar waren en dit keer had ze een lach van oor tot oor. 'OMG' antwoorde ze.

'Wil je wat in ruil voor de bloemen? Een heerlijke maaltijd misschien?' Ik vertelde haar dat het vast heerlijk zou zijn, maar dat ze zich niet verplicht moest voelen om iets terug te geven. Het was een cadeautje voor haar. Zomaar. Ook vertelde ze dat het maar liefst zes jaar geleden was dat ze bloemen had gekregen. Van haar man tijdens hun bruiloft. Ze vond het extra bijzonder dat ze nu zomaar op een doordeweekse dag een bloemetje van een Nederlandse dame kreeg...

Op onze laatste dag in Kuala Lumpur besloten we om te ontbijten bij Selina. Bij het afrekenen schoot Selina in de weerstand. We mochten absoluut niet afrekenen. "Today I have a gift for you". Tijdens het eten, bleef Selina maar meer en meer eten brengen. Haar manier om nog een keer extra bedankt te zeggen. Een paar kilo zwaarder namen we afscheid van Selina en van deze toffe stad. Op naar Indonesië! Liefs, Anne

Wil je op de hoogte blijven van onze bloemenverhalen?

Volg ons dan op Facebook en Instagram!