• Facebook Black Square
  • Pinterest - Black Circle
  • Instagram Black Square

Een socialer, liever en kleurrijker Nederland door het geven van een bloemetje aan vreemde: ontmoet - geef - ontdek.

Bloemen voor Fatma

Als het lekker weer is, horen bloemetjes daar voor m'n gevoel helemaal bij. Hoe leuk om op een zonnige dag jouw dag en die van een ander nog nét wat zonniger te maken door iemand te verrassen? Ik ging samen met vriendlief boodschapjes doen en nam een bosje lisianthus onder mijn armen mee om deze onderweg af te geven.

Na eerst mijn jurk bij de kledingmaker te hebben opgehaald, en een lichte twijfel of ik daar de bloemen moest geven (nee, het is veel te druk), kwam ik een paar huizen verder Fatma tegen. Nadat ik mijn verhaal had uitgelegd, vroeg Fatma zich af wat ze moest doen om de bloemetjes te ontvangen. “Helemaal niets, je hoeft ze alleen maar aan te nemen” vulde vriendlief mij fijnloos aan. “Nou ja zeg, dit had ik toch nooit kunnen dromen toen ik vanmorgen wakker werd” reageerde Fatma blij en lichtelijk verbaasd. “Je kan ook wel een keer bij een vriendin van me langs gaan. NIDA moda heet dat en dat zit bij de Clerqstraat. Zij zou het ook erg leuk vinden”. Ik schreef de tip van Fatma op en vertelde haar dat ik het zou onthouden en dat ik misschien wel eens bij haar langs ging. Na nog even met elkaar gekletst te hebben gingen we samen op de foto. “Oh wat zien we er mooi uit samen” riep Fatma enthousiast. Na vele bedankjes van haar kant namen we weer afscheid van elkaar en gingen we ieder ons eigen weg.

Ik had de bloemetjes in de ochtend vroeg weg gegeven en bleef de hele dag in mijn ‘ik-praat-tegen-vreemden-modus’. Bij de supermarkt, bij de groenteboer en bij de slager. Overál waar ik kwam maakte ik een praatje met de persoon die naast, voor of achter me stond. “Wat ben jij de hele dag gezellig met iedereen aan het kletsen?” merkte mijn vriend op. “Ik denk dat het komt doordat ik vanochtend een bloemetje heb gegeven. Misschien zorgt dat ervoor dat ik heel de dag contact met onbekenden blijf maken” antwoordde ik.

Toen ik ’s avonds rond een uur of elf door de straat liep, zag ik opeens ‘mijn’ – en nu Fatma’s bloemen - voor het raam staan. ”Kijk, daar staan de bloemen die ik vanochtend heb gegeven’’ vertelde ik tegen Lois (vriendinnetje) en Koen (vriendje). Fatma bleek nog buiten te zitten en toen wij elkaar zagen begonnen we spontaan te knuffelen. “Ik ben er zo blij mee, ik ze vind echt mooi. Zo leuk dat ik ze heb gekregen en ik ben niet eens jarig. Dat is pas 10 augustus” “Oh een paar dagen na Koen” vertelde ik aan Fatma. “Als jij dan ook jarig bent, kunnen we misschien samen onze verjaardagen vieren. Zetten we wat stoeltjes buiten en dan kan iedereen langs komen” vertelde Fatma enthousiast aan Koen. Super lief idee. We moesten Fatma helaas teleurstellen, want dit keer zijn we in augustus in het buitenland. Koen en ik gaan namelijk een half jaar reizen en de bloemenmomentjes zullen zich komend half jaar dus ook verplaatsen van Amsterdam naar Azië.

Na een dikke knuffel nam ik opnieuw afscheid van Fatma. Het was erg leuk om Fatma twaalf uur na het weg-geef-moment weer te zien en elkaar nog even kort gesproken te hebben. Door alle bloemenmomentjes leer ik steeds meer buurtgenoten kennen. Super leuk. Ze zeggen tenslotte niet voor niets ‘beter een goede buur dan een verre vriend’.

Liefs,

Anne

Op de hoogte blijven van al onze ontmoetingen?

Volg ons op Facebook en Instagram