• Facebook Black Square
  • Pinterest - Black Circle
  • Instagram Black Square

Een socialer, liever en kleurrijker Nederland door het geven van een bloemetje aan vreemde: ontmoet - geef - ontdek.

Bloemen voor de baliemedewerkster

Als dochter van een tuinder in het Westland, kon ik mij als klein meisje geen huis voorstellen zonder bloemen. Elke vrijdag nam mijn vader een verse bos bloemen uit de kas mee voor mijn moeder. Sinds ik op kamers ben gegaan tot op heden, koop ik wekelijks verse bloemen omdat ik er gewoon heel erg blij van word. Het geeft geur en kleur aan de ruimte en aan je stemming ☺

Begin van dit jaar lanceerde ik de Facebookpagina ‘Maak zelf het verschil’ omdat ik ervan overtuigd ben dat we zelf door kleine, lieve daden de wereld (een beetje) mooier kunnen maken. Ik speurde voor inspiratie het internet af naar kleine lieve daden die je voor een ander kunt doen. Toen ik stuitte op het initiatief ‘Bloemen Voor’, was ik meteen dolenthousiast. Wat een geweldig idee om niet alleen voor jezelf een bos bloemen te kopen, maar er nog één te kopen en deze weg te geven aan een onbekende. Het blije gevoel dat ik krijg van bloemen, gun ik een ander ook! Na leuke e-mails met initiatiefneemster Anne, sloten we de deal dat ik als gastblogger mijn ervaringen mag delen op de pagina van Bloemen Voor. Eind februari nam ik me daarom voor om in maart voor het eerst een bosje bloemen weg te geven aan een onbekende.

Mijn kersverse man en ik wonen sinds onze bruiloft afgelopen zomer, in een deelgemeente van Rotterdam. Half maart zag ik een grootse aankondiging van een open dag en bazaar in het woon-zorgcentrum van ons dorp. Wij zijn dol op rommelmarkten en vonden het bovendien leuk om kennis te maken met de senioren. Ik bedacht dat dat wel eens een leuke gelegenheid kon zijn om een bosje bloemen weg te geven. Op de zaterdagochtend van de open dag vond ik het toch ineens wel even heel spannend. Er zijn waarschijnlijk veel mensen en aan wie ga ik dan mijn bosje bloemen geven? Wat ga ik er precies bij zeggen? Hoe zal de ander reageren? En al die omstanders die misschien allemaal kijken…Vol verwachting stapte ik op de vroege ochtend naar de bloemenwinkel voor een mooie bos bloemen.

Ik kan alleen al zo genieten van alle mooie kleuren en vormen van bloemen. Mijn oog viel meteen op een bos knalgele tulpen. Daar wordt vast en zeker iedereen blij van, want je haalt er de zon mee in huis! Met mijn man, de bos tulpen en een dosis moed op weg naar het zorgcentrum...

We kwamen rond aanvangstijd aan. Alle ouderen zaten al keurig in kringetjes om tafeltjes heen. Nederlandse volksliedjes stonden op en de bingo was al aan de gang. Bij binnenkomst werden we meteen heel hartelijk welkom geheten door een vriendelijke vrouw. Ze vertelde dat ze de baliemedewerkster van het zorgcentrum is en vroeg ons of wij ouders hebben die al op leeftijd zijn. Mijn ouders nog niet, maar mijn schoonvader is 86 jaar en het gaat gelukkig goed met hem. De vader van de baliemedewerkster is 94 jaar en woont nog zelfstandig thuis, ‘maar er moet niks mis gaan met zijn gezondheid, want dat kan fataal zijn.’ Daarna vertelt ze dat ze mijn man op Guus Meeuwis vindt lijken en roept er spontaan een collega bij die fan is van Guus Meeuwis. Ook zij vindt hem op Guus lijken. Als ze mijn man door de supermarkt ziet lopen, denkt ze: ‘Daar hebben we Guus weer’. Zelf vind ik hem meer op Orlando Bloom lijken, maar daarover ben ik maar niet in discussie gegaan ;-)

Ik besloot deze vriendelijke en spontane baliemedewerkster de bos gele tulpen te geven. Ik weet zeker dat zij een vrouw is die veel liefde aan mensen geeft en gunde haar van harte een genietmoment. ‘Alstublieft, zomaar een bosje bloemen voor u’, zei ik, ‘zomaar om u blij te maken’. Ze werd een beetje rood en verlegen, maar nam de bos meteen aan. ‘Wat lief, ik word er verlegen van!’ Ik legde haar het principe van ‘Bloemen Voor’ uit, ze vond het prachtig. Meteen riep ze er een paar collega’s bij om ook mee te luisteren. Eén van de activiteitenbegeleidsters vertelde daarop dat zij wekelijks een extra bos bloemen koopt om weg te geven aan iemand die aanwezig is bij het Vergeet Café waar zij vrijwilligerswerk doet voor dementerende ouderen. Geweldig om te horen!

Ondertussen kwam er iemand aangerend uit de keuken, want de stoppen waren doorgeslagen. Iedereen moest weer naar zijn taak. De baliemedewerkster gaf me een hand en drie zoenen voor de bos bloemen, zo blij was ze ermee. Ze gaf me haar telefoonnummer zodat ik de gemaakte foto kon appen voor het thuisfront.

Inwendig huppelend liep ik weer terug naar huis. De hele dag had ik een blij gevoel omdat ik een ander blij had gemaakt en we als twee onbekenden uit het niets zo’n leuk gesprek hadden. Zo simpel kan het zijn! Dit is verslavend en smaakt naar meer mooie ontmoetingen ☺