• Facebook Black Square
  • Pinterest - Black Circle
  • Instagram Black Square

Een socialer, liever en kleurrijker Nederland door het geven van een bloemetje aan vreemde: ontmoet - geef - ontdek.

Bloemen voor iedereen zonder mobiel

Hoewel ik als bloemenmeisje zeg dat wij onze bosjes bloemen willekeurig geven aan een iemand die we niet kennen, is dat niet helemaal waar. Mensen die met hun mobiel bezig zijn geef ik geen bloemetje. Dat klinkt heel onaardig, alsof ik toevallige voorbijgangers straf voor het gebruik van hun mobiele telefoon, maar zo zit het niet helemaal in elkaar…

Als jij door een winkelstraat loopt, waar zijn je ogen dan? Kijk je naar de paspoppen in de etalages? Houd jij in de gaten waar jij jouw voeten zet zodat je niet struikelt over onverwachtse opstapjes? Is je blik gericht op het scherm van je telefoon en de gesprekken die je daarop ondertussen voert? Of kijk je naar de mensen om je heen en maak je zo nu en dan oogcontact? Bij mij wisselt het. De ene keer zoek ik met mijn mobiel in de hand de weg door een stad, de andere keer lach ik vriendelijk naar de straatmuzikant als onze ogen elkaar ontmoeten en een derde keer probeer ik de blik van de jongen die een krantenabonnement probeert te slijten juist te vermijden. Dagen waarop mijn mobiele telefoon diep in mijn tas is weggestopt, zijn eigenlijk het leukste. Als mijn blik op de wereld is gericht in plaats van op het schermpje van mijn telefoon, resulteert dat eigenlijk altijd in een (gedeelde) glimlach, een gesprek of een ontmoeting op een andere manier. Dingen die ik misloop als ik in mijn mobiele bubbel rondloop.

Dat mijn mobiel steeds vaker voor lange tijd in mijn tas verdwijnt, komt door een vriend van mij: Johan. Hij besloot vorig jaar zijn mobiele telefoon uit te zetten en zijn internetkabel uit zijn laptop te trekken. Zijn smartphone staat nu – elf maanden later - nog steeds niet aan en ook het internet heeft niet meer gebruikt. Dat betekent dat hij soms verdwaalt omdat hij geen Google Maps meer heeft, maar ook dat hij weer handgeschreven verjaardagskaarten krijgt in plaats van Facebook felicitaties. Hoewel Johan in eerste instantie onderzocht of een leven zonder mobiele telefoon en internet hem meer rust zou opleveren, heeft hij gedurende het afgelopen jaar ook gemerkt dat hij opeens ook veel aandachtiger contact heeft met de mensen om hem heen. Als hij bij vrienden op bezoek is dan was hij ook echt daar en niet ook half in een Whatsapp-gesprek. En op straat, in de trein of op het terras is het contact ook opeens veel makkelijker. Gewoon omdat er geen telefoon tussen hem en andere mensen in staat.

Die ervaring herken ik als bloemenmeisje. Als ik door de stad loop met het doel om iemand die ik nog niet ken te verrassen met een bos bloemen, dan zoek ik naar oogcontact. Zodra mijn blik die van iemand anders heeft gekruist, en er misschien zelfs als een glimlach is uitgewisseld, stap ik op iemand af. In de praktijk komt dat er op neer dat ik bloemen geef aan mensen die niet met hun mobiel bezig zijn, want dat zijn de mensen die contact maken met de wereld om hen heen in plaats van de wereld op hun schermpje. Of beter gezegd: het zijn de mensen met wie ik oogcontact kan maken.

Om iedereen eens te laten ervaren wat voor moois er kan gebeuren op de momenten dat je met een open blik door de wereld wandelt, ging ik met drie bloemenjongens en vijfhonderd rozen op pad. Iedereen die (even) niet bezig was met zijn mobiele telefoon kon rekenen op een leuke ontmoeting. Zo gaf ik een bos rode rozen aan een jongen die bij de piano in de stationshal van Amsterdam Centraal van de muziek aan het genieten was, kreeg bloemenjongen Sander een hele treincoupe stil door twee vrouwen allebei uit het niets een roos te geven en knuffelde ik met een medereizigster nadat een korte ontmoeting was uitgelopen op een gesprek van bijna driekwartier. En waar ik anderen verraste met een bloemetje, een glimlach en een momentje van aandacht, daar verrasten zij mij. Dé hoofdconducteur van de sprinter tussen Gouda en Amsterdam Centraal “signeerde” mijn Boekenweekgeschenk nadat we samen een lach hadden gedeeld, en gaf een treinreizigster mij geld om mijzelf te trakteren op een kop koffie en een stuk taart omdat ze zo ook een lieve daad wilde doen.

Zo’n dag vol bijzondere ontmoetingen is voor mij een aanmoediging om mijn mobiele bubbel wat vaker te verlaten. Gewoon omdat er zoveel leuke ontmoetingen voor het oprapen liggen. Geluksmomentjes waar je hart een sprongetje van maakt. En wie weet dat je op zo’n offline moment wel mij of één van de andere bloemenmeisjes tegenkomt. Daarbij lopen je whatsapp-gesprekken echt niet weg.

Liefs, Annelies

Wij vinden jou leuk! Jij ons ook?

Volg ons op Facebook en Instagram